নমস্কাৰ! জয়জয়তে আপোনালৈ অভিনন্দন জনালোঁ। গুৱাহাটীবাসী চতিয়া সমাজৰ সমূহ সদস্যলৈও আন্তৰিক শ্ৰদ্ধা আৰু সেৱা জনাইছো। এই ৱেবচাইটটোৰ মাধ্যমেৰে আমাৰ পদক্ষেপ আৰু কাম-কাজবোৰ গুৱাহাটীৰ ভিতৰতে সীমাবদ্ধ নাৰাখি পৃথিৱীৰ যিকোনো ঠাইলৈকে বিয়পাই দিয়াৰ প্ৰয়াস কৰিছো। আমাৰ মৰমৰ জন্মভূমি চতিয়াৰ ঐতিহ্য আৰু গৌৰৱ বহন কৰি “গুৱাহাটীবাসী চতিয়া সমাজে” যাতে সমাজ আৰু দহৰ উপকাৰ কৰিব পাৰে, ঘৰৰ পৰা আঁতৰত থাকিও যাতে এটা পৰিয়ালৰ দৰে একগোট হৈ থাকিব পাৰে সেই প্ৰয়াসতেই ৯ আগষ্ট ২০০৫ চনত কেইগৰাকীকমান বিশিষ্ট ব্যক্তিৰ সৎ প্ৰচেষ্টাত জন্ম হৈছিল এই সমাজৰ।এই অনুষ্ঠানৰ জন্মলগ্নৰে পৰাই মই জড়িত হৈ আছো। ওপজাৰ মূহুৰ্তত উপস্থিত থকা সেই মহান ব্যক্তিসকলৰ বহুজনেই ইতিমধ্যে আমাৰ মাজৰ পৰা অজান দেশলৈ গতি কৰিলে। সেইসকল ব্যক্তিৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল স্বৰ্গীয় পোৱাল বৰুৱা, স্বৰ্গীয় কেশৱ মহন্ত, স্বৰ্গীয় যজ্ঞেশ্বৰ হাতীবৰুৱা, স্বৰ্গীয়া নিকুঞ্জলতা মহন্ত, স্বৰ্গীয় নিত্যা শইকীয়া, স্বৰ্গীয় ধীৰেণ হাজৰিকা, স্বৰ্গীয় পদুম আজাদ, স্বৰ্গীয় ৰেৱতী মোহন হাজৰিকা, স্বৰ্গীয় দিৱাকৰ কটকী আৰু স্বৰ্গীয় পূণ্য বৰাক আজি সশ্ৰদ্ধে স্মৰণ কৰিলোঁ। তাৰোপৰি আমি অকালতে হেৰুৱালোঁ আমাৰ অন্যতম সহযোগী স্বৰ্গীয় বসন্ত বৰুৱা, স্বৰ্গীয় অৰূপ ওজা, স্বৰ্গীয় ৰাম ওজা, স্বৰ্গীয় নৰেন ওজা, স্বৰ্গীয়া ময়ূৰজ্যোতি শইকীয়া,  স্বৰ্গীয় ভবেন শইকীয়া আৰু স্বৰ্গীয়া দীপামণি শইকীয়াক।সকলোৰে আমাৰ অনুষ্ঠানৰ প্ৰতি আগবঢ়োৱা অৱদানক আজি আমি সশ্ৰদ্ধ প্ৰণিপাত জনাইছো আৰু তেখেতসকলৰ বিদেহী আত্মাৰ চিৰশান্তিৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিছো।

আমাৰ সমাজৰ মূল উদ্দেশ্যই হৈছে সুদূৰ চতিয়াৰ পৰা অহা সকলো ভাই-ককাই, বাই-ভণীৰ দৰে একেখন মঞ্চতে ঠিয় হৈ ইজনে সিজনৰ লগত আত্মীয়তাৰে সমাজৰ বাবে ভাল কাম কৰা। এই উদ্দেশ্যকে সৰোগত কৰি ইতিমধ্যেই আমাৰ সমাজৰ তৰফৰ পৰা কেইবালানিও প্ৰচেষ্টা হাতত লোৱা হৈছে। তাৰ ভিতৰত অন্যতম হৈছে ২০০৭ চনৰ ১৩ মে’-ত লতাশিলৰ বিষ্ণু নিৰ্মলা ভৱনত প্ৰথম বাৰৰ বাবে আ়ড়ম্বৰপূৰ্ণভাবে বাৰ্ষিক সমাৰোহ অনুষ্ঠিত কৰাটো। তাৰপাছত ক্ৰমাগতভাবে ২০১৬ চনত শিল্পগ্ৰামত, ২০২০ আৰু ২০২২ চনত দিশপুৰত অৱস্থিত গড়কাপ্তানি বিভাগৰ কনভেনচন আৰু প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰৰ প্ৰেক্ষাগৃহত বাৰ্ষিক সমাৰোহ অনুষ্ঠিত কৰিছিলোঁ। ২০০৬ চনত প্ৰয়াত যজ্ঞেশ্বৰ হাতীবৰুৱা দেৱক আমাৰ সমাজৰ তৰফৰ পৰা তেখেতৰ বাসভূমি আজাৰালৈ গৈ স্থানীয় ৰাইজৰ উপস্থিতিত সম্বৰ্ধনা জনোৱা হৈছিল। ২০১২ চনত প্ৰৱল বানপানীৰ সময়ত বানৰ কবলত পৰা চতিয়াবাসীৰ ওচৰতো আমাৰ সমাজৰ সদস্যসকল গৈ বানপীড়িতক সাহাৰ্য্য দিয়াৰ লগতে আৰ্তজনৰ ওচৰত সহাৱস্থান কৰি সহায়ৰ হাত আগবঢ়োৱা হৈছিল। 

মই আন্তৰিকতাৰে আশা কৰোঁ, অনাগত সময়তো আমি সংগবদ্ধভাবে কাম কৰি আমাৰ ঐতিহ্য বজাই ৰাখিবলৈ আমি দৃঢ়-সংকল্প ল’ম। বিশ্বায়নৰ ধামখুমীয়াত বিভ্ৰান্ত হৈ নগৈ ন প্ৰজন্মক মাটিৰ শিপাৰ লগত চিনাকি কৰি দি জীৱন-যুদ্ধত যুঁজাৰ প্ৰেৰণা দিব পাৰিম। তাৰবাবে আমি সকলোৱেই প্ৰচেষ্টা হাতত ল’ব লাগিব।